1. Dziś w II Niedzielę Adwentu swoimi modlitwami i ofiarami złożonymi do puszki po Mszy św., wspieramy fundację: „Kościołowi na Wschodzie”. Przez złożenie ofiary okażmy naszą miłość tym, którzy jej potrzebują. Po „SUMIE” – zmiana tajemnic Różańca św.
2. Trwamy w naszym adwentowym oczekiwaniu na przyjście Pana. W tym oczekiwaniu pomagają nam Msze św. „Roratnie”, które będą odprawiane w tygodniu o godz. 17.00.
Bardzo serdecznie zapraszamy do udziału w „Roratach” i dziękujemy tym osobom, które biorą w nich udział. Bóg zapłać!
3. Jutro- Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Msze św. będą o godz. 11.00 i po południu o godz. 17.00.
Natomiast w Studzieńcu o godz. 15.30.
Jutro w godzinach od 12.00-13.00 przypada „Godzina łaski dla świata”. Dlatego po „Sumie” będzie wystawienie Najświętszego Sakramentu i modlitwy do godz. 13.00.
Serdecznie zachęcamy do udziału w tym nabożeństwie i do skorzystania ze źródła BożychŁask.
Natomiast na Mszy św. o godz. 17.00, dzieci z kl. III przygotowujące się do I. Spowiedzi i Komunii św. otrzymają poświęcone medaliki.
Zapraszamy więc te dzieci i ich Rodziców, Rodziców chrzestnych, Rodzeństwo, Dziadków na tę Mszę św.
4. W dalszym ciągu przeżywamy Jubileuszowy Rok Święty, który zakończy się w Uroczystość Trzech Króli czyli 06 stycznia 2026 r. Aby, jak najwięcej skorzystać z owoców tego wielkiego Jubileuszu, w tym tygodniu będą w naszej Parafii Rekolekcje adwentowe. Nauki rekolekcyjne będą w piątek i sobotę o godz. 17.00 oraz w niedzielę na Mszach św. o godz. 7.30 i 11.00.
Natomiast w Studzieńcu: w piątek i sobotę o godz. 15.30, a w Niedzielę o godz. 9.30.
Bardzo serdecznie zachęcamy o znalezienie czasu, aby skorzystać z tych rekolekcji i z owoców Roku Świętego.
Natomiast parafialna spowiedź adwentowa będzie w piątek – 19 grudnia.
5. W tym tygodniu:
a/ we wtorek – nabożeństwo do św. Józefa oraz spotkanie grupy modlitewnej „ Legion Maryi”, na które bardzo serdecznie zapraszamy, szczególnie nowe osoby.
b/ w środę – Nowenna do M.B. Nieustającej Pomocy.
c/ w sobotę – wsp. św. Łucji dz. i m.
W sobotę wspominać będziemy także 44. rocznicę wprowadzenia stanu wojennego w naszej Ojczyźnie. Pamiętajmy w tym dniu o tych, którzy podczas tego stanu cierpieli, byli internowani i zginęli w obroni naszej Ojczyzny oraz słusznych praw ludzi pracy.
6. Dziękujemy tym osobom, które wzięły udział w całodobowej Adoracji Najświętszego Sakramentu z I. czwartku na I. piątek miesiąca.; Bóg zapłać za modlitwy i poświęcony czas.
Dziękujemy również tym, którzy przygotowali kościół na dzisiejszą Niedzielę.Bóg zapłać za poświęcony czas i włożony trud w wykonanie tej pracy.
7. Zachęcamy do zakupu prasy katolickiej, która znajduje się w kościele..
8. Jak co roku w okresie Adwentu CARITAS naszej diecezji rozprowadza świece wigilijne.
Otwórzmy swoje kochające serca i wspomóżmy to, jakże piękne i szlachetne dzieło wigilijnej pomocy prowadzone przez CARITAS. Uczyńmy wszystko, aby i ci najbiedniejsi godziwie przeżyli Wigilię i Święta Bożego Narodzenia.
9. Bóg za złożone w tym tygodniu ofiary na nagłośnienie naszego kościoła.
10. W kościele są poświęcone opłatki wigilijne. Weźmy je do swoich domów i dzielmy się nimi przy wigilinym stole składając sobie wzajemnie życzenia.
Niech w czasie adwentowego oczekiwania towarzyszy nam Boża łaska i opieka Matki naszej. Szczęść Boże.
KATECHEZA
Jak należy rozumieć Wniebowstąpienie?
W wyznaniu wiary mówimy: wierzę, że Jezus „wstąpił do nieba, siedzi po prawicy Boga, Ojca wszechmogącego, stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych”. Po zmartwychwstaniu Jezus ukazywał się swoim uczniom przez 40 dni, jadł i pił z nimi oraz pouczał ich o swoim Królestwie. Ostatni raz ukazał się w chwili Wniebowstąpienia. Wstępując do nieba, wywyższył ludzką naturę i jako prawdziwy Bóg i prawdziwy Człowiek zasiada po prawicy Ojca (por. KKK 659).
Wydarzenie Wniebowstąpienia jest przejściem Jezusa z chwały zmartwychwstania do chwały wywyższenia po prawicy Ojca (por. KKK 660). Zasiadanie po prawicy Ojca natomiast oznacza zapoczątkowanie królestwa Mesjasza zapowiadane w Starym Testamencie przez proroka Daniela, który mówi: „Powierzono Mu panowanie, chwałę i władzę królewską, a służyły Mu wszystkie narody, ludy i języki. Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie” (Dn 7,14). Ta prawda obecna jest także w mszalnym wyznaniu wiary, w słowach: „Królestwu jego nie będzie końca” (por. KKK 664).
Istnieje ścisła więź między wniebowstąpieniem Chrystusa a Jego powrotem przy końcu świata. Chrystus, który w zmartwychwstaniu odniósł zwycięstwo nad śmiercią, rozpoczął dla nas nowy sposób życia z Bogiem. Jezus wchodzi pierwszy do tego życia, aby przygotować miejsce dla swoich wybranych. W tym czasie chrześcijanie pozostają w nadziei, że pewnego dnia będą żyć z Chrystusem na wieki (por. KKK 666) Dlatego też przez wiarę i sakramenty winni być zjednoczeni z Nim już na ziemi. Po wejściu do nieba Jezus Chrystus wstawia się też za nami „jako Pośrednik, który zapewnia nam nieustannie wylanie Ducha Świętego” (KKK 667). W ten sposób Jezus realizuje swoje wieczne kapłaństwo. Jak napisał autor Listu do Hebrajczyków, Jezus Chrystus, jedyny Kapłan nowego i wiecznego Przymierza „wszedł nie do świątyni zbudowanej rękami ludzkimi (…) ale do samego nieba, aby teraz wstawiać się za nami przed obliczem Boga” (Hbr 9,24).
W fakcie Wniebowstąpienia odczytujemy także prawdę o nas samych. Nikt z nas nie może wejść do nieba o własnych siłach, ale potrzebny i konieczny jest nam Ten, który „jako nasza Głowa wyprzedził nas do niebieskiej ojczyzny, aby umocnić naszą nadzieję, że jako członki mistycznego Ciała również tam wejdziemy” (prefacja o Wniebowstąpieniu). Pismo Święte naucza o tej prawdzie w słowach „Nikt nie wstąpił do nieba oprócz Tego, który z nieba zstąpił — Syna Człowieczego” (J 3,13).