1. Dziś rozpoczyna sięw Kościele Katolickim Tygodniu modlitw o Jedność chrześcijan, który zakończy się w następną Niedzielę – 25 stycznia. Prośmy w tych dniach Boga, naszego Ojca, o pokój, jedność i zgodę w Chrystusowym Kościele, Ojczyźnie i w całym świecie, o zakończenie wojny na Ukrainie i w Ziemi Świętej i w innych zakątkach świata.
2. W tym tygodniu:
a/ jutro – wsp. św. Józefa Sebastiana Pelczara, bp
b/ w środę – wsp. św. Agnieszki, dz. i m. oraz Dzień Babci, a w czwartek – Dzień Dziadka. Pamiętajmy o nich w swoich modlitwach, a żyjących – odwiedźmy i złożymy im życzenia.
c/ w sobotę – wsp. św. Franciszka Salezego, bp i dK.
3. Dziękujemy za ofiary na nagłośnienie. Bóg zapłać osobom, które je złozyły za szczerość, hojność.
4. Dziękujemy także sprzątającym k-ł na dzisiejszą Niedzielę Bóg zapłać za poświęcony czas i włożony trud w wykonanie tej pracy.
5. W następną Niedzielę po „ SUMIE” będzie kolejna katecheza dla dorosłych. Zachęcamy do udziału przede wszystkim Rodziców dzieci przygotowujących się do I. Komunii św. i Bierzmowania oraz wszystkich chętnych, którzy chcą pogłębić swoją wiedzę religijną i wiarę.
6. Zachęcamy do lektury prasy katolickiej, która jest w kościele.
7. W następną Niedzielę – 25 stycznia 2026 r. – w kościele Podwyższenia w Pysznicy odbędzie Koncert Noworoczny. Początek o godz. 15:00. Koncert również okazją do okazania serca — podczas wydarzenia prowadzona będzie zbiórka na pomoc dla 2-letniej Amelki mieszkanki gminy Pysznica. Serdecznie zapraszamy do wspólnego przeżywania koncertu i wsparcia szczytnego celu.
8. W imieniu nas kapłanów oraz ministrantów bardzo serdecznie dziękujemy za serdeczne i życzliwe przyjęcie podczas wizyty duszpasterskiej – „ Kolędy”.
Bóg Wam zapłać za otwarcie Waszych domów, za serdeczne rozmowy. W tym tygodniu, jak nic nie przeszkodzi, będzie dokończenie KOLĘDY.
I tak:
Jutro – Krzaki ul. Sosnowa – od Krystyny Maziarz od godz. 9.00
oraz Krzaki ul. Leśna – od Anny i Józefa Maziarz do Teresy i Zbigniewa Świeca również od godz. 9.00.
We wtorek – Krzaki ul. Leśna – od Danuty Kata, a potem od Ewy Siembida do Ewy i Adama Jastrząb od godz. 9.00.
oraz Krzaki ul. Zielona – od Eweliny i Marcina Koperod godz. 12.00.
9. Msze św. w tygodniu codziennie o godz. 7.30.
Katecheza 18 stycznia 2026.
Miłosierdzie Boga w przypowieści o synu marnotrawnym
Jedną z najpiękniejszych przypowieści, jakie pozostawił nam Jezus, jest przypowieść o synu marnotrawnym. Często skupiamy się w niej na zagubionym synu i jego postępowaniu. Jednak sercem tej przypowieści nie jest syn, lecz Ojciec – Ojciec miłosierny, który objawia nam, jaki naprawdę jest Bóg.
Młodszy syn prosząc ojca o część majątku daje mu do zrozumienia: „chcę żyć bez ciebie, nie jesteś mi do niczego potrzebny”. Odejście syna jest obrazem grzechu – odejścia od Boga, pragnienia samodzielności, życia według własnych zasad. Ojciec jednak nie zatrzymuje syna siłą. Pozwala mu odejść, bo prawdziwa miłość szanuje wolność, nawet wtedy, gdy prowadzi ona do cierpienia. Najważniejsze dzieje się w chwili powrotu. Ewangelia mówi, że ojciec wypatrywał syna. To niezwykle poruszający obraz. Ojciec nie czeka obojętnie. On codziennie wygląda, tęskni, ma nadzieję na powrót. Gdy tylko dostrzega syna z daleka, wzrusza się głęboko, biegnie ku niemu, rzuca mu się na szyję i całuje go. W tamtych czasach starszy, dostojny mężczyzna nie biegał. A jednak Ojciec łamie wszelkie konwenanse, bo miłosierdzie jest ważniejsze niż godność, niż sprawiedliwość po ludzku rozumiana.
Syn nie zdąży nawet wypowiedzieć całej przygotowanej mowy. Ojciec nie robi mu wyrzutów, nie wypomina win, nie żąda wyjaśnień. Zamiast tego przywraca mu godność: daje szatę, pierścień i sandały. To znak, że syn znów jest dzieckiem, a nie sługą. Pierścień w kulturze biblijnej był znakiem przynależności, władzy i synostwa. Często był to sygnet, którym pieczętowano dokumenty. Dając synowi pierścień, Ojciec mówi: „Nadal jesteś moim synem. Masz moje zaufanie. Nie jesteś tylko kimś, komu darowałem winę – jesteś dziedzicem”. Miłosierdzie Boga nie kończy się na samym przebaczeniu grzechów. Bóg przywraca nam pełną godność dziecka Bożego i obdarza zaufaniem, mimo że zna naszą słabość. To obraz sakramentu pojednania, w którym Bóg nie tylko gładzi grzech, ale na nowo czyni nas swoimi dziećmi.
Sandały natomiast były znakiem wolności. Niewolnicy chodzili boso, synowie i ludzie wolni nosili sandały. Ojciec, nakazując włożyć synowi sandały, jasno pokazuje: „Nie wracasz jako niewolnik ani najemnik. Nie musisz odpracowywać swojej winy. Jesteś wolny”. Miłosierdzie Boga nie upokarza, nie wiąże człowieka przeszłym grzechem, ale przywraca mu wolność serca. Bóg nie chce nas widzieć na kolanach z lęku, lecz stojących w wolności dzieci. Pierścień i sandały razem mówią nam, kim jesteśmy w oczach Boga: kochanymi dziećmi, a nie sługami; wolnymi, a nie niewolnikami przeszłości.
W tej przypowieści Ojciec wychodzi również do starszego syna, który nie potrafi cieszyć się z powrotu brata. I tu widzimy kolejne oblicze miłosierdzia: Ojciec cierpliwie tłumaczy, zaprasza do radości, nie potępia także jego zamkniętego serca. Bóg jest miłosierny zarówno wobec tych, którzy od Niego odeszli, jak i wobec tych, którzy są blisko, ale nie potrafią kochać. Przypowieść o synu marnotrawnym objawia nam prawdę fundamentalną: Bóg nie męczy się przebaczaniem. Jego miłosierdzie jest większe niż każdy grzech. Każdy z nas może odnaleźć się w tej historii – czasem jako młodszy syn, czasem jako starszy. Ale najważniejsze, byśmy uwierzyli, że zawsze czeka na nas Ojciec.