1. Jutro UROCZYSTOŚĆ ŚW. APOSTOŁÓW PIOTRA I PAWŁA nasz odpust parafialny. Podziękujemy Bogu za dar naszych Patronów; Świętych Apostołów Piotra i Pawła i przez ich wstawiennictwo będziemy prosić Boga o Jego błogosławieństwo dla naszej Parafii.
O godz. 11.00 zostanie odprawiona „ Suma odpustowa”, a po niej będzie procesja.
Przypominam, że w ODUST każdego Parafianina obowiązuje uczestnictwo we Mszy św. tak, jak w każdą niedzielę. Dlatego też dla tych, którzy z różnych powodów nie będą na „ Sumie” odpustowej, będzie popołudniowa Msza św. o godz. 18.00.
Pamiętajmy też Moi Drodzy, że „ odpust” to przede wszystkim zyskiwanie odpuszczenia i darowania kar doczesnych, a zyskujemy go pod zwykłymi warunkami, czyli:
a/ przyjęcie w tym dniu Komunii św.
b/ odmówienie modlitw przepisanych przez Kościół, czyli: „ Ojcze nasz”, „ Wierzę w Boga Ojca” i dowolnej modlitwy w intencjach Ojca św..
Nie zmarnujmy Moi Drodzy tej wielkiej szansy, którą daje nam Kościół.
Przez cały tydzień godzinę przed Mszą św. będzie możliwość skorzystania ze spowiedzi św.
2. Od środy rozpoczniemy miesiąc lipiec poświęcony czci i adoracji Najdroższej Krwi Jezusa. Codziennie w kościele po Mszy św. będziemy odmawiać Litanię do Najdroższej Krwi Jezusa. Bardzo serdecznie zachęcamy do udziału albo do osobistego odmawiania tej Litanii w swoim domu..
3. W tym tygodniu:
a/ we wtorek – spotkanie grupy modlitewnej „ Legion Maryi”, na które bardzo serdecznie zapraszamy
b/ w środę – Nowenna do M.B.Nieustającej Pomocy.
c/ w czwartek – I. czwartek miesiąca – dzień wdzięczności składanej Bogu za dar Sakramentu Eucharystii i Kapłaństwa.
O godz. 18.00 – Msza św. w intencji powołań kapłańskich, zakonnych i misyjnych oraz w intencji naszej Parafii i Ojczyzny. Po Mszy św. nabożeństwo zwane: „ Godzina święta”, a od o godz. 19.30 rozpocznie się całodobowa Adoracja Najświętszego Sakramentu.
Osoby chętne do udziału w tej Adoracji proszone są o wpisanie się na listę, która znajduje się w kościele.
d/ W piątek – Święto św. Tomasza Apostoła. oraz I. piątek miesiąca – dzień wynagrodzenia za grzechy i zniewagi wyrządzone Sercu Jezusowemu.
O godz. 18.00 – zakończenie Adoracji i nabożeństwo wynagradzające
Sercu Jezusowemu, a następnie – Msza św.
W I. piątek odwiedziny chorych od godz. 9.00. Początek od Krzaków.
e/ w sobotę – I. sobota miesiąca – dzień wynagrodzenia za grzechy, zniewagi i bluźnierstwa wyrządzone Niepokalanemu Sercu Maryi.
O godz. 18.00 – Msza św., a po zakończeniu Mszy św. – nabożeństwo wynagradzające, w czasie którego odmówimy część Różańca św. i w modlitewnym zamyśleniu pochylimy się na rozważeniem jednej z tajemnic różańcowych.
Wszystkich bardzo serdecznie zapraszamy i zachęcamy do udziału w tych nabożeństwach.
4. W następną Niedzielę – I Niedziela miesiąca lipca. Po sumie zmiana tajemnic Różańca św.
5. W kościele jest prasa katolicka,. Zachęcamy do kupowania i czytania tej prasy.
6. Bardzo serdecznie dziękujemy za ofiary na nagłośnienie kościoła. Bóg zapłać.
7. Dziękujemy również Annie Brak, Sylwii Kozdra, Agacie Pałka, Marii Kowalik oraz Stanisławowi Kłyza za ufundowanie tego pięknego drzewka, która teraz jeszcze bardziej przyozdabia ołtarz. Bóg zapłać ofiarność i szczerość serc.
8. Za dwa tygodnie z niedzieli na poniedziałek – z 12 na 13 lipca – nasz Dekanat podejmie na Jasnej Górze całodobowe czuwanie o dar nowych powołań. Czuwanie to rozpocznie się w Niedzielę 12 lipca Apelem Jasnogórskim o godz. 21.00.
Bardzo serdecznie zachęcamy do udziału, a osoby chętne proszone są o zgłoszenie do mnie chęci udziału. Proszę, aby uczynić to możliwie jak najszybciej, bo potrzebna jest orientacyjna liczba uczestników, aby zamówić transport.
9. W najbliższy czwartek będziemy polecać Bogu i dziękować Mu za dar 85. rocznicy urodzin naszego ks. Kanonika. Zapraszam więc bardzo serdecznie na Mszę św. o godz. 18.00, która będzie odprawiana w intencji Czcigodnego Jubilata w dniu jego urodzin.
Na czas wakacyjnego odpoczynku życzymy wszystkim zdrowia, opieki Matki Bożej, Bożego błogosławieństwa i nabierania sił do dalszego życia. Błogosławionych, szczęśliwych, zdrowych i miłych wakacji oraz urlopowego wypoczynku. Szczęść Boże.
Katecheza, 28 czerwca 2026.
Uczynki miłosierne względem duszy – urazy chętnie darować.
„Urazy chętnie darować” to jeden z uczynków miłosierdzia względem duszy. Dla wielu ludzi jest to jeden z najtrudniejszych uczynków. Łatwo jest bowiem pamiętać doznane krzywdy, wracać do bolesnych wspomnień i nosić w sercu żal. Przebaczenie nie oznacza jednak, że zło przestaje być złem a my udajemy, że nic się nie stało. Oznacza przede wszystkim uwolnienie własnego serca od nienawiści i pragnienia odwetu. Każdy człowiek prędzej czy później doświadcza zranienia. Ktoś nas zawiedzie, skrzywdzi, oszuka lub wypowie słowa, które pozostawią głęboką ranę. W takich chwilach rodzi się pytanie: czy będę pielęgnował urazę, czy spróbuję przebaczyć?
Prawdę o przebaczaniu objawia nam Jezus. Gdy św. Piotr pyta Go: „Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?”, Jezus odpowiada: „Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy” (Mt 18,21–22). Nie chodzi tu o dokładną liczbę przebaczeń. Jezus uczy, że przebaczenie nie może mieć wyznaczonej granicy. Chrześcijanin jest wezwany do nieustannego przebaczania, tak jak Bóg nieustannie przebacza człowiekowi.
Po pytaniu Piotra Jezus opowiada przypowieść o nielitościwym dłużniku. Król darował swojemu słudze ogromny dług, lecz ten sam sługa nie potrafił darować niewielkiej należności swojemu współbratu. W ten sposób Jezus pokazuje, że człowiek, który sam doświadczył Bożego miłosierdzia, nie może zamknąć serca przed drugim człowiekiem. Kto pamięta, jak wiele Bóg mu przebaczył, łatwiej uczy się przebaczać innym. Najpiękniejszym przykładem przebaczenia jest jednak sam Jezus na krzyżu. W chwili największego cierpienia nie wypowiada słów zemsty ani potępienia. Modli się za swoich oprawców: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23,34). To właśnie na krzyżu objawia się pełnia Bożego miłosierdzia. Jezus przebacza tym, którzy Go odrzucili, wyszydzili i skazali na śmierć. Podobną postawę odnajdujemy u pierwszego męczennika, św. Szczepana. Umierając pod gradem kamieni, modli się za swoich prześladowców: „Panie, nie policz im tego grzechu” (Dz 7,60). Uczeń Chrystusa staje się podobny do swojego Mistrza właśnie wtedy, gdy potrafi przebaczyć.
Trzeba jednak dobrze zrozumieć, czym jest prawdziwe przebaczenie. Przebaczyć nie oznacza zapomnieć o krzywdzie ani udawać, że nic się nie wydarzyło. Nie oznacza również zgody na dalsze zło czy rezygnacji ze sprawiedliwości. Przebaczenie oznacza decyzję, że nie pozwolę, aby nienawiść zamieszkała w moim sercu. Rezygnuję z chęci odwetu i powierzam sprawiedliwość Bogu. Noszona latami uraza najbardziej rani tego, kto ją nosi. Człowiek zamyka się w przeszłości, nie potrafi cieszyć się teraźniejszością i coraz trudniej mu kochać. Przebaczenie nie zmienia przeszłości, ale może przemienić przyszłość. Uwalnia serce od ciężaru gniewu i otwiera je na pokój. Nieprzypadkowo Jezus umieścił przebaczenie w modlitwie „Ojcze nasz”. Każdego dnia modlimy się: „Odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom”. Prosimy Boga o takie miłosierdzie, jakie sami okazujemy innym. Dlatego przebaczenie nie jest jedynie pięknym ideałem, ale drogą każdego ucznia Chrystusa. Darowanie uraz nie jest oznaką słabości. Przeciwnie, wymaga wielkiej odwagi, pokory i zaufania Bogu. Człowiek, który przebacza, zwycięża zło dobrem i staje się podobny do Chrystusa. Wypełniając ten uczynek miłosierdzia, pozwalamy, aby Boża miłość zwyciężała tam, gdzie po ludzku wydaje się to niemożliwe. Dzięki temu nasze serce staje się coraz bardziej wolne i coraz bardziej podobne do serca Jezusa.